รัก...ประเทศไทย

posted on 19 May 2010 16:20 by mulan-za

ช่วยเลื่อนลงไปนิดนึงนะค่ะ เพื่อความสวยงาม ^ ^"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ทำนอง : พระเจนดุริยางค์
คำร้อง : นายพันเอกหลวง สารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) 
 
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย

เป็นประชารัฐผไทของไทยทุกส่วน

อยู่ดำรงคงไว้ได้ทั้งมวล

ด้วยไทยล้วนหมายรักสามัคคี

ไทยนี้รักสงบแต่ถึงรบไม่ขลาด

เอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่

สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี

เถลิงประเทศชาติไทยทวีมีชัย ชโย
อยากเห็นประเทศไทยกลับมาสงบเหมือนเดิม รักกันเหมือนเดิม~ แต่รู้ว่า..พูดไปก็เท่านั้น เพราะพวกที่ทำลายชาติบ้านเมืองคงไม่ฟังหรอก เพราะคงไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว T_T  หยุดซักทีเถอะ เห็นแก่พ่อ เห็นแก่ทุกคน คนไทยด้วยกันแท้ๆกลับทำลายบ้านเกิดเมืองนอนตัวเองได้ ทุกวันนี้อยู่อย่างวาดระแวง กลัวใครที่เรารักจะได้รับอันตราย ไม่อยากให้มีคนต้องล้มตายไปมากกว่านี้แล้ว ไม่อยากเห็นประเทศไทยต้องถูกทำร้ายอีกแล้ว ยิ่งเห็นคนที่ทำลายเป็นคนไทยด้วยกันแล้วมันเจ็บปวด ลองคิดถึงในหลวงท่าน ท่านคงไม่สบายใจที่เห็นลูกๆต้องมาทะเลาะกันแบบนี้ ถ้ารักพ่อ ก็หยุดเถอะ 
...............................................................................................................................................................

ปล. เมื่อไหร่..ประเทศไทยจะกลับมาสงบสุขเหมือนเดิม คิดถึงวันเก่าๆ
ปลล. เข้าค่ายอีกแล้ว ไม่อยากไปค่ายเลย ขี้เกียจไป T_T คงกลับมาวันศุกร์เย็นๆ แล้เจอกันนะค่ะ~♥

Edit - ต้องเลื่อนลงมานิดนังไม่งั้นบล็อกมันแหกอ่า~.T_T

 

edit @ 19 May 2010 17:23:29 by mulan_za

[Comic เล็กๆ] Miss U~ (คิดถึง!!)

posted on 16 May 2010 16:18 by mulan-za

 

บางที..เวลาที่เราต้องจากคนที่เรารักไปในที่ไกลๆ นานๆ มันก็ทำให้เรา


" คิดถึง "

บางที..ถ้อยคำร่ำลานับร้อยนับผัน มันก็ไม่เพียงพอ

 



            วันนี้  หม่ามี้ เเด๊ดดี้ เเล้วก็พี่ต้น ตื่นมาปลุกปลายตั้งแต่ตี 5  ขอบคุณนะ แต่ว่า..ไม่ต้องกลัวปลายไม่ตื่นหรอก เพราะเมื่อคืนปลายไม่ได้นอนเลยนี่นา  ปลายไม่อยากไปเลย ปลายคิดถึงทุกคน คิดถึงหม่ามี้ คิดถึง แด๊ดดี้ คิดถึงพี่ต้น  
             ระหว่างนั่งรถไปสนามบิน แม่บอกปลายหลายสิ่งหลายอย่างเกี่ยวกับการเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ไปต้องช่วยงานโฮส อย่าขีเกียจ เเล้วตั้งใจเรียนด้วยนะ อย่าเอาแต่เที่ยว เเล้วก็อย่า บลาๆ บลา.. โถ่! มี้ ปลายไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนนา.. ไม่ได้ไปทำงานซะหน่อย ฉันคิดในใจ เเต่ก็เข้าใจแหละ.. ว่ามี้เป็นห่วง  ส่วนแด๊ดดี้ก็พยายามจะพูด เเต่โดนมี้พูดตัดไปหมดเเล้ว แหะๆ ส่วนพี่ต้นก็นั่งซึม เงียบไม่พูดอะไรมาตลอดทาง ไม่รู้ว่าคิดถึงฉันหรือคนอื่นกันแน่ 55
             ถึงสนามบิน หม่ามี้กับแด๊ดดี้ เข้ามาสวมกอดฉันด้วยความคิดถึง ไม่รู้สินะ ฉันรู้สึกว่าอ้อมกอดนี้มันรู้อบอุ่นกว่าทุกวัน~ แด๊ดดี้บอกว่า.. ไปอยู่นู่นแล้ว ต้องดูแลตัวเองนะ ไม่มีใครมาดูแลเราเหมือนทีนี่ ทำอะไรก็ให้คิดถึง มี๊กะแด๊ดดี้นะ ไม่มีใครรักปลายเท่ามี๊กะดี๊หรอก พอดี๊พูดจบฉันสวมกอดพ่ออย่างแรง น้ำตาที่กลั้นอยู่เริ่มเอ่อล้นออกมา ฉันหยุดมันไม่ได้ มี้ก็พูดอะไรๆอีกหลายอย่าง ซึ่งฉันก็ไม่ทันได้ฟังเพราะมัวแต่ยืนร้องไห้อยู่
             ยังเหลือคนสุดท้ายทียังไม่ได้ร่ำลาฉัน พี่ต้น!! พอพี่ต้นยืนตรงหน้า ฉันพยายามกลั้นน้ำตา ในหัวก็พลันนึกถึงเรื่องราวของพี่ชายคนนี้ ตั้งแต่เล็กจนโต พี่ชายคนนี้ทำอะไรให้ฉันมากมาย ถ้าไม่มีพี่ต้น จะมีใครช่วยปั้นการบ้านส่งอาจารย์ ใครจะช่วยติวคณิตก่อนสอบ ใครจะนั้งรถเมล์กลับบ้านเป็นเพื่อน ใครจะซ้ำเติมเวลาฉันส่งงานไม่ทัน  ใครจะทำกับข้าวอร่อยๆให้กิน พี่ต้นรู้รึเปล่าว่าพี่น่ะ เป็นผู้ชายที่ทำกับข้าวได้อร่อยที่สุดในโลกเลยล่ะ
            ยอมรับนะว่าฉันเป็นน้องสาวที่แย่ ชอบทำอะไรให้พี่เดือดร้อนหลายครั้ง ปลายขอโทษนะเรื่องนั้น ปลายไม่ได้ตั้งใจ  ถึงพี่จะขี้บ่น ขี้เก๊ก ขี้อวด แต่พี่ต้นก็เป็นพี่ชายที่น่ารักที่สุดในโลก!!~ เลยนะ เเต่ " พี่ต้น ปลายไม่อยากไปแล้วอ่ะ " 

 

 


 

 

 

ปลายจะจำรอยยิ้มของพี่ต้นไปอีกนานเลยหล่ะ  ขอบคุณนะ
.

.

.

.

.

.

.

.

.

ปล. เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจริงของ จขกท.แต่อย่างใดนะค่ะ ทำแล้วนึกอย่างมีพี่ชายไงไม่รู้ อิอิ จขบ.เป็นลูกคนโต ไม่มีพี่ค่ะ ไม่น่าเกิดมาก่อนเลย 55 เเต่ จขบ.มีน้องสาวอยู่คนนึง ซึ่งทุกวันนี้มันทำตัวเหมือนเป็นพี่เราเลย

ปลล. ตอนนี้เป็นตอนจบของ Comicเล็กๆน่ารักๆที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะทำ แต่ว่า..อันนี้เป็นตอนจบของเรื่อง ประเทศไหนเค้าทำตอนจบก่อนเริ่มเรื่องเนี้ยะ 55 พอดีคิดตอนเริ่มเรื่องไม่ออก คิดได้เเต่ตอนจบอ่ะ ล้อเล่นๆ 55 ถ้าอย่างรู้ว่าเรื่องราวของ 2 พี่น้องคู่นี้จะเป็นอย่างไรก็รอติดตามกันได้นะค่ะ  แต่อาจจะนานเพราะ จขบ.ขี้เกียจ อ้าว ซะงั้น!!

บายค่า ^ ^


            

edit @ 16 May 2010 17:46:51 by mulan_za

edit @ 16 May 2010 17:48:28 by mulan_za

edit @ 16 May 2010 17:48:47 by mulan_za

ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง T.T

posted on 11 May 2010 19:37 by mulan-za

      เมื่อวานนี้พาป้าไปหาหมอ ที่โรงพยาบาลเเห่งหนึ่ง(ขอสงวนชื่อไว้เเล้วกันนะค่ะ)
ไปตั้งเเต่บ่าย กว่าจะตรวจเสร็จก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงกว่าๆ~ ไม่ใช่ตรวจนานนะ เเต่ว่ารอนาน T.T
คนค่อยข้างเยอะ ทั้งๆที่เป็นันจันทร์  เเต่ว่าถึงจะรอนานเเต่ข้าบริการถูกกว่ารพ.เอกชนเยอะ ถ้าเป็นเอกชนคงเสียเป็นพัน เเล้วป้าเราเป็นข้าราชการเลยมารพ.รัฐ(เเต่ว่าก็ไม่ใช่รพ.รัฐทั้งหมดไม่ดีนะค่ะ) เเต่ว่า.. บริการอะไรไม่ค่อยดีเท่าไหร่อย่างเช่นเราพาป่าไปเอ็กซเรย์ ในห้องมีห้องเอ็กซเรย์ประมาณ 2-3 ห้องจำไม่ได้ค่ะ เเต่ไม่เกินนี้  เเต่มีเจ้าหน้าที่ดูห้องเอ็กซเรย์ 2 คน เป็นคนหมอที่คุมเครื่องเอ็กซเรย์คนนึงกับพี่ผู้หญิงที่เป็นเจ้าหน้าที่คนนึง จะบอกว่า..สงสารพี่เค้าเหมือนกัน.. คนเดียวต้องดูกัน3ห้อง แล้วพอถึงคิวป้าเราเอ็กซเรย์ เรากับพี่สาวก็เข็นป้าเข้าไปเอ็กซเรย์ข้อเท้าเพราะป้าเรากระดูกข้อเท้าเเตก พี่สาวเราก็พยุงป้าขึ้นเตียงเอ็กซเรย์ ค่อนข้างทุกลักทุเลเหมือนกัน แต่ว่า..เราสงสัยว่า ถ้ามีป้าเรามาคนเดียว เเล้วป้าเราจะทำยังไง จะมีใครมาช่วยป้าเรารึเปล่า?? 
เพราะว่าที่นี่เจ้าหน้าทีอะไรอย่างนี้ค่อนข้างน้อยเลยแหละ ต้องวิ่งไปนู่นไปนี่ สงสารพี่ๆเจ้าหน้าที่
     เเม่เราเคยบอกเหมือนกันนะว่าเรียนหมอสิ จะได้ไว้ช่วยเหลือคนอื่น อีกอย่างบ้านเราก็มีคนเเก่เยอะ จะได้ช่วยดูเเลแต่แม่ก็ไม่ได้บังคับอะไรนะ จะเรียนไม่เรียนตามใจ เราก็เข้าใจแม่นะว่าแม่หวังดี เเต่ว่าหนูคงเป็นหมอที่ดีไม่ได้หรอก สะเพร่าขนาดนี้ 55 เพราะเป็นหมอต้องรับผิดชอบชีวิตคนทั้งชีวิตนี่นา แล้วก็ต้องเก่งด้วย ถ้าวินิจฉัยผิดพลาดขึ้นมานั้นก็หมายถึง.. ชีวิตคนทั้งชีวิต!!~ งั้น..หนูขอมีแฟนเป็นหมอเเทนเเล้วกันนะแม่ กร๊ากกก ล้อเล่นๆ
     แต่ว่าบ้างที.. บริการแบบนี้มันก็ทำให้เราได้เห็นน้ำใจคน เช่นตอนเราจะเข้าห้องรอตรวจ พี่สาวเราเข็นป้าเข้าไป เรากำลังจะไปเปิดประตู เเต่ก็มีพี่ผู้หญิงคนนึง(จริงๆเค้าไม่ใช่ผู้หญิงหรอก อิอิ)ข่วยเปิดประตูให้ ขอบคุณนะค่ะ

     เรามารอตั้ง 3 ชม. กว่าๆ นี่ไม่ไหวอ่ะ แบบ ไม่ต้องทำมาหากินอะไรเลยมาหาหมอที  ระหว่างรอ.. ก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่เเล้ว ตอนมารพ.นี้ครั้งเเรก
ก็พาป้ามาหาหมอเหมือนเดิม แล้วก็ต้องรอนาน....น๊านนานมาก ป้าเลยให้ไปถามพยาบาลว่าอีกนานมั๊ยกว่าจะถึงคิว หนูรอจนรากจะงอกติดกับเก้าอี้อยู่เเล้วค่ะ เว่อว์ไปเเละ 55


                                            

อ่า..นะ หน้าตาเรามันดูไร้การศึกษาขนานนั้นเลยเหรอ..T.T.. เจ็บจึ้ก ตรง "หนูเขียนหนังสือได้หรือเปล่า" แอบน้อยใจ เเต่ก็ไม่ได้โกรธคุณพี่พยาบาลหรอกนะค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ T.T หนูจะจำเหตุการณ์วันนี้ไปอีกนานเลยค่ะ ดีนะ ที่พี่พยาบาลไม่ได้พูดดังอะไร โอเคๆค่ะ คราวหน้าหนูจะใส่ชุดนร.มารพ.ค่ะ

ปล. ขอเป็นกำลังใจให้คุณหมอ เเละพี่ๆพยาบาลเเละเจ้าหน้าที่ที่ทำงานอย่างเต็มทีทุกคนนะค่ะ ^ ^

edit @ 11 May 2010 21:01:29 by mulan_za